احراز هویت ایمیل یکی از مهم‌ترین پایه‌های امنیت در ارتباطات دیجیتال است که نقش مستقیمی در جلوگیری از جعل ایمیل، فیشینگ و سوءاستفاده از نام دامنه دارد. پروتکل‌های SPF، DKIM و DMARC با همکاری یکدیگر مشخص می‌کنند چه کسی مجاز به ارسال ایمیل است، آیا ایمیل در مسیر تغییر کرده یا نه، و در صورت نامعتبر بودن چه تصمیمی باید گرفته شود. شناخت درست این سه عامل و ارتباط آن‌ها با یکدیگر، برای هر وب‌سایت یا سازمانی که از ایمیل استفاده می‌کند ضروری است.

منظور از احراز هویت ایمیل چیست؟

احراز هویت ایمیل فرآیندی است که طی آن سرور گیرنده بررسی می‌کند آیا ایمیل دریافتی واقعاً از طرف دامنه‌ای که ادعا می‌کند ارسال شده است یا خیر. در این فرآیند، اطلاعات فنی ایمیل مانند دامنه فرستنده، سرور ارسال‌کننده و امضای دیجیتال پیام بررسی می‌شوند تا از جعل شدن آدرس فرستنده جلوگیری شود.

این کار با استفاده از استانداردهایی مانند SPF، DKIM و DMARC انجام می‌شود که هرکدام بخشی از اعتبارسنجی را بر عهده دارند. SPF سرور ارسال‌کننده را بررسی می‌کند، DKIM اصالت محتوا و دامنه را تأیید می‌کند و DMARC نتایج این بررسی‌ها را تحلیل کرده و سیاست نهایی برخورد با ایمیل را مشخص می‌کند.

احراز هویت چیست؟

چرا احراز هویت ایمیل اهمیت دارد؟

بدون احراز هویت ایمیل، هر فردی می‌تواند به‌راحتی ایمیلی با نام دامنه شما ارسال کند و از اعتبار برندتان سوءاستفاده کند. این موضوع نه‌تنها باعث افزایش حملات فیشینگ و کلاهبرداری می‌شود، بلکه اعتبار دامنه را نزد سرویس‌دهندگان ایمیل کاهش داده و منجر به اسپم شدن یا رد شدن ایمیل‌های واقعی شما خواهد شد.

SPF چیست و چه نقشی در امنیت ایمیل دارد؟

SPF یا Sender Policy Framework یک روش احراز هویت ایمیل است که به مالک دامنه اجازه می‌دهد مشخص کند کدام سرورها مجاز هستند به نام آن دامنه ایمیل ارسال کنند. این اطلاعات در قالب یک رکورد DNS منتشر می‌شود تا سرورهای گیرنده بتوانند هنگام دریافت ایمیل، منبع ارسال را بررسی کرده و از ارسال ایمیل‌های جعلی با نام دامنه جلوگیری کنند.

SPF بررسی می‌کند که آیا IP یا سرور ارسال‌کننده ایمیل در لیست سرورهای مجاز دامنه فرستنده قرار دارد یا خیر. این بررسی فقط روی مسیر ارسال انجام می‌شود و به محتوای ایمیل یا صحت آدرس قابل‌مشاهده فرستنده توجهی ندارد، به همین دلیل SPF به‌تنهایی نمی‌تواند از تمام روش‌های جعل ایمیل جلوگیری کند و نیاز به همکاری با DKIM و DMARC دارد.

SPF چیست و چه کاربردی در امنیت ایمیل دارد؟ رکورد Sender Policy Framework چه ویژگی‌هایی دارد؟

DKIM چیست و چگونه صحت ایمیل را تضمین می‌کند؟

DKIM یا DomainKeys Identified Mail یک مکانیزم احراز هویت ایمیل است که با استفاده از امضای دیجیتال، اصالت دامنه فرستنده و یکپارچگی محتوای ایمیل را تأیید می‌کند. در DKIM، ایمیل قبل از ارسال امضا می‌شود و سرور گیرنده با استفاده از کلید عمومی ذخیره‌شده در DNS دامنه، بررسی می‌کند که پیام در مسیر ارسال تغییر نکرده و واقعاً توسط دامنه مشخص‌شده ارسال شده است.

DKIM چیست؟ آموزش کامل تنظیم و ساخت رکورد DKIM

امضای دیجیتال در ایمیل به زبان ساده

امضای دیجیتال در ایمیل شبیه یک مهر نامرئی است که هنگام ارسال پیام به آن اضافه می‌شود و اگر حتی یک بخش از ایمیل در مسیر تغییر کند، این مهر نامعتبر می‌شود. سرور گیرنده با بررسی این امضا می‌تواند مطمئن شود که ایمیل دستکاری نشده و فرستنده همان دامنه‌ای است که ادعا می‌کند، بدون اینکه محتوای پیام رمزنگاری یا مخفی شود.

DMARC چیست و چرا بدون SPF و DKIM کار نمی‌کند؟

DMARC یا Domain-based Message Authentication, Reporting and Conformance یک چارچوب سیاست‌گذاری است که مشخص می‌کند سرورهای گیرنده با ایمیل‌هایی که در بررسی‌های احراز هویت شکست می‌خورند چه برخوردی داشته باشند. DMARC به مالک دامنه امکان می‌دهد سیاست‌هایی مانند پذیرش، قرنطینه یا رد کامل ایمیل را تعریف کند و هم‌زمان گزارش‌هایی از وضعیت ایمیل‌های ارسالی دریافت کند.

DMARC به‌تنهایی هیچ بررسی مستقلی انجام نمی‌دهد و کاملاً به نتایج SPF و DKIM وابسته است. این پروتکل فقط زمانی می‌تواند تصمیم‌گیری کند که حداقل یکی از SPF یا DKIM با دامنه فرستنده هم‌راستا باشد؛ به همین دلیل اگر SPF یا DKIM تنظیم نشده یا به‌درستی پیکربندی نشده باشند، DMARC عملاً بی‌اثر خواهد بود و قادر به جلوگیری از جعل ایمیل نخواهد بود.

DMARC چیست و چگونه از جعل ایمیل و فیشینگ جلوگیری می‌کند؟

مقایسه SPF، DKIM و DMARC